Column September 11, 2017

Why Smart Homes are still pretty dumb

Frederik De Bosschere

Lead Strategist

This Dutch column appeared on VRT NWS on September 11th.

Ook al komen tal van slimme huishoudtoestellen op de markt, toch geraken ze niet verder dan een nichepubliek. De langverwachte "smart homes" laten voorlopig dus nog even op zich wachten. Waarom?

Het feit dat ons huis nog behoorlijk ouderwets analoog werkt, ligt alleszins niet aan het ontbreken van de technologie. In tegendeel, een snelle Google-excursie leert dat quasi elk toestel met stroom ook in een slimme variant bestaat. Slimme lichten, slimme thermostaten, slimme deurbellen, slimme koelkasten,…  

Die missie om alles internettoegang te geven, neemt trouwens vaak hilarische vormen aan: slimme eierdozen, slimme broodroosters, slimme pepermolens … Technologie om de technologie. Je moet het maar eens aan het sterrenmeisje vragen: het is niet omdat het kan, dat het per se ook moet. 

Slimme toestellen bij de vleet dus. Toch blijken ze vooral weggelegd voor hobbyisten en techneuten: “Ik heb dit weekend mijn bed aangesloten, waardoor het licht uitgaat als ik erin lig.” Het is LEGO voor volwassenen; leuk, maar dan vooral voor het proces.

Waarom breken "smart homes" niet door?

Een eerste reden is een denkfout over het besturen van dat slimme huis. Alle toestellen zitten online, luidt het denken, dus kunnen we ze besturen met een app. Dat betekent dat uw lichtschakelaars voortaan verstopt zitten tussen WhatsApp, Facebook en YouTube. De deur opendoen? Eenvoudig: gewoon even uw telefoon nemen, ontgrendelen, 3 schermen naar links swipen, dat icoon met het sleuteltje zoeken en dan op die knop onderaan duwen. Bedrijven als Apple proberen met "Home" die verschillende toepassingen te verzamelen binnen 1 app. En toch: klooien met smartphone of tablet is echt niet sneller dan een schakelaar of knop.

Hoe dan wel zo'n slimme woning besturen? Heel natuurlijk: door ertegen te spreken. Spraakherkenning staat tegenwoordig goed op punt. En zogenaamde "smart speakers" zoals Amazon Echo of Google Home gaan vlot over de toonbank. Die luidsprekers zijn uitgerust met lange-afstandsmicrofoons en een "virtual private assistant" die klaar staat om je op je wenken te bedienen. Ik moet er geen tekeningetje bij maken ... "OK Google, close the curtains, dim the lights & put on my special playlist. You know what time it is." - "The time is 21:25, Frederik."

Thuis is een van de contexten waarin spraakbediening heel veel steek houdt: je loopt rond, vaak niet met je handen vrij, smartphone ergens achtergelaten, … Het aantal dingen die je aan slimme assistanten als Amazon’s Alexa of Google Assistant kan vragen, is vandaag al een aardige lijst geworden: je boodschappenlijstje voeden, eten bestellen, hulp vragen bij het koken, Netflix of Spotify opzetten, sportuitslagen checken, enzovoort.

Het idee dat je een onzichtbare, almachtige entiteit kan oproepen vanuit elke kamer, is best cool. Jarvis, de AI-assistent van Mark Zuckerberg, wordt trouwens ingesproken door niemand minder dan Morgan Freeman. Veel beter wordt het niet.

Toch gaat dat nog niet ver genoeg om echt van een slim huis te spreken. Ook al worden die interacties heel makkelijk gemaakt, je moet nog altijd zélf iets doen. De volgende stap is dat al die dingen gewoon voor jou gebeuren, automagisch, in de achtergrond.

Vandaag zie je daar al de eerste voorbeelden van. Nest, de slimme thermostaat van Google, moet je bijvoorbeeld niet langer instellen, maar leert zelf jouw voorkeuren, en past zich automatisch aan, aan wie thuis is of aan het weer. Nog een pak meer tot de verbeelding sprekend is Amazon’s Dash dienst. Het laat slimme, geconnecteerde toestellen als wasmachines of printers toe om zelf voorraad bij te bestellen; u hoeft er niet meer aan te denken.


De volgende stap is dat al die dingen gewoon voor jou gebeuren, automagisch, in de achtergrond.

Door het steeds goedkoper wordende Internet-of-Things zullen binnenkort vrijwel alle nieuwe apparaten internettoegang hebben. Partijen als Amazon & Google leggen met veel plezier die puzzelstukjes samen, zodat ze u nóg beter leren kennen.

Dat Silicon Valley meeluistert, kan me weinig schelen. Zolang m’n virtuele butler maar luid “Careless whisper” van George Michael opzet wanneer ik alleen thuiskom na een nachtje stappen. En de robot-stofzuiger op baan stuurt nadat ik in de zetel in slaap ben gevallen met mijn zak Ringlings.